Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Panel Patrol #17 Secret Empire #10 και Secret Empire Omega Review



Με το σημερινό μας άρθρο φτάνουμε στο τέλος του τελευταίου big event της Marvel, Secret Empire, που σχεδόν για 1 χρόνο απασχόλησε, δίχασε ή διασκέδασε τους κομικόφιλους ανά την υφήλιο, σίγουρα όμως άλλαξε το Marvel universe και άφησε εμφανή τα σημάδια του στους ήρωες της και ειδικά στον ίδιο τον Captain America. Η εταιρεία υπόσχεται(;) ότι θα κάνει ένα διάλλειμα από τα μεγάλα event που κούρασαν είναι η αλήθεια το αναγνωστικό κοινό, και με το επερχόμενο Legacy one shot θα επανέλθει για άλλη μια φορά πίσω στις ρίζες της... Το art στα συγκεκριμένα τεύχη αναλαμβάνουν οι Steve McNiven, Rod Reis, David Marquez, Paco Medina και Ron Lim (Secret Empire #10) και Andrea Sorrentino με Joe Bennett (Secret Empire Omega).




Ακολουθούν spoilers γι'αυτό προχωρήστε με δική σας ευθύνη και μόνο!!






Στο Secret Empire #10 λοιπόν έχουμε την τελική αναμέτρηση του Hydra Cap με τους ήρωες του Marvel universe (όσοι τελοσπάντων έχουν παραμείνει όρθιοι…) Απευθύνεται σε όλους τους ήρωες. Τους λέει ότι κατανοεί τον αγώνα τους αν και κάνουν λάθος στις εκτιμήσεις τους, και ότι η Hydra θα χρησιμοποιήσει τον κύβο για να αλλάξει τον κόσμο και να τον κάνει καλύτερο (σύμφωνα ειδικά με τα δικά της πρότυπα…) Οι ήρωες του επιτίθενται αλλά φυσικά δεν έχουν καμιά ελπίδα εναντίον κάποιου που έχει τη δύναμη ενός Θεού και ο οποίος μπορεί να δημιουργήσει την πραγματικότητα όπως αυτός θέλει... Και ενώ οι ήρωες χάνουν (τα αυγά και τα πασχάλια στη κυριολεξία) και ο Hydra Cap τους σβήνει από την ίδια την πραγματικότητα σαν να μην υπήρξαν ποτέ, ο Sam Wilson δείχνει να υποτάσσεται στη δύναμη του, παραδίδοντας την ασπίδα και το τελευταίο κομμάτι του κύβου που θα δώσει στον Hydra Cap την απόλυτη δύναμη πέρα από κάθε φαντασία και πραγματικότητα... Αλλά στην πραγματικότητα (τη δική μας) ο Sam ολοκληρώνει ένα σχέδιο που σκαρφίστηκε ο Stark μαζί με τον Winter Soldier και που υλοποιούν με τη βοήθεια του Ant Man που θέλει να εξιλεωθεί για την προηγούμενη-αναπόφευκτη-προδοσία του....




Δίνοντας το τελευταίο κομμάτι στον Cap Hydra, ο Winter Soldier θα εισχωρήσει μέσα του και θα βρει την Kobik και τον αληθινό Steve Rogers που βρίσκεται στη μνήμη της.... Στο μυαλό της Kobik ο Steve Rogers αποκρινόμενος στην Kobik που ζητά συγνώμη για τη δημιουργία του Hydra Cap (την έκαναν να πιστέψει ότι αυτό ήταν το σωστό) και το γεγονός ότι φοβισμένη πρέπει να κρυφτεί από εκείνον και τη δύναμη του, της λέει ότι όλοι του τη ζωή πολεμούσε φασίστες, και ότι τους φασίστες τους πολεμάς δεν κρύβεσαι από αυτούς... Ορθώνεις το ανάστημα σου και τους πολεμάς... Και ενώ τα λέει αυτά ακούγεται μία μακρινή φωνή που τον καλεί... Ο Steve βλέπει τον δικό του Bucky να του απλώνει το χέρι, όπως τότε που ο εκείμος έκανε το ίδιο για να του σώσει τη ζωή επάνω στο αεροπλάνο του Zemo....





Και ενώ ο Hydra Cap έχει χάσει τη δύναμη του, ο αληθινός Steve Rogers σαν Captain America επανέρχεται στη πραγματικότητα και θα πολεμήσει για όλη την ανθρωπότητα ενάντια σε μία διαστρεβλωμένη εικόνα του εαυτού του βγαλμένη από τους χειρότερους εφιάλτες του.... Θα είναι μία μάχη όχι ανάμεσα σε δύο άντρες, αλλά η μάχη για την καρδιά και ψυχή όλης της ανθρωπότητας...

Ένα αξιοπρεπέστατο θα έλεγα τελευταίο τεύχος ενός αμφιλεγόμενου event που νομίζω δεν δίνει εξηγήσεις σε όλες τις απορίες που προέκυψαν σε όλη τη διάρκεια του, αλλά δεν δημιουργεί και περισσότερες. Ο Spencer θέτει εσωτερικά διλλήματα και ερωτήσεις με μεγάλη μαεστρία (όπως θα δούμε και στο Secret Empire Omega), και φυσικά αυτή τη φορά δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι με τη "παραδοσιακή" έννοια του όρου...Το καλό νικάει ναι μεν αλλά είναι μία "Πύρρειος νίκη" και αυτό που έχει τώρα σημασία είναι όχι μόνο ο κόσμος να ξαναβρεί εμπιστοσύνη στους ήρωες, αλλά και οι ίδιοι στους εαυτούς τους... To σχέδιο ικανοποιεί απόλυτα (ειδικά ο McNiven και τα homage panel του τόσο στο original Secret Wars#1 cover, όσο και στο πρώτο Civil War στη σκηνή που μονομαχούν οι δύο Rogers) με εντυπωσιακές σκηνές της μάχης και τα two page spreads...




Στον επίλογο της ιστορίας με τίτλο Secret Empire Omega μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, ο Rogers εισχωρεί στις φυλακές υψίστης ασφαλείας που κρατείται πλέον ο Hydra Rogers, για να πάρει τις εξηγήσεις που δεν πρόλαβε να πάρει στη διάρκεια της μάχης τους... Του λέει ότι θα περάσει από δίκη για τα εγκλήματα του, αλλά ο "άλλος" Rogers του απαντά ότι δεν έχει κάνει κάποιο έγκλημα... Η εξουσία του δόθηκε όταν έγινε director of Shield από την ίδια την κυβέρνηση, ο ίδιος δεν δημιούργησε τα γεγονότα του Pleasant Hill και τις επιπτώσεις τους, ούτε την ασπίδα που κάλυπτε τη γή από τις επερχόμενες απειλές (ιδέα της Captain Marvel)... Οι ίδιοι οδήγησαν με τις λανθασμένες επιλογές τους την ανθρωπότητα τόσες φορές στον κίνδυνο... Η Hydra απλά ήθελε να την σώσει...




Στο μεταξύ κάπου στο Madripoor o Winter Soldier γίνεται μάρτυρας δολοφονίας ενός τοπικού δικτάτορα που συνεργάστηκε με την Hydra, και όλα δείχνουν ότι το χτύπημα θυμίζει πολύ Black Widow (άν και η ίδια θεωρείται νεκρή με την κηδεία της να μεταδίδεται δημόσια...) Ενώ η new Tian των μεταλλαγμένων γκρεμίζεται από Sentinels της κυβέρνησης, ο Beast (άτυπος ακόμα πρεσβευτής της) λέει στην Emma Frost ότι θα πρέπει να είναι υπερήφανη που έστω και για λίγο έδωσε ένα μέρος ελπίδας στους νέους ειδικά μεταλλαγμένους...

Ο Ηydra Rogers συνεχίζει να υποστηρίζει ότι ο κόσμος που ονειρευόταν να φτιάξει ήταν ο κανονικός, όπου η Hydra μετά τον πόλεμο είχε νικήσει αλλά οι σύμμαχοι με την χρησιμοποίηση του κύβου τον άλλαξαν... Ο ίδιος ο Steve Rogers έπρεπε να βρίσκεται στο κελί που άφηνε τέρατα σαν τον Red Skull ατιμώρητα ενώ τους άξιζε ο θάνατος (όπως έκανε ο ίδιος) επαναλαμβάνοντας τον ίδιο κύκλο αίματος ειδικά αθώων ανθρώπων, γιατί ο politically corect Steve Rogers δεν ήθελε να λερώσει με αίμα τα δικά του χέρια....






Στο μεταξύ μετανιωμένος για το μεγάλο λάθος του ο Punisher εξοντώνει κάθε τι Hydra στο πέρασμα του....
Ο Steve Rogers συνηδητοποιεί πόσο ζημιά στην εικόνα του έκανε αυτή η ιστορία, όταν προσπαθώντας να βοηθήσει ένα παιδάκι από τα συντρίμμια εκείνο τον φοβάται... Ότι έχτισε τόσα χρόνια με τους αγώνες του για την σωτηρία της ανθρωπότητας κατέρρευσε από την διαβολική πλευρά και τις πράξεις του ίδιου του του εαυτού...

Ο Spencer θέτει τα διλλήματα του με αριστοτεχνικό τρόπο μέσα από το στόμα του "άλλου" Rogers...Ο ίδιος λέει ότι έδωσε ελπίδα στους ανθρώπους, ότι τους έκανε να νιώθουν μέρος κάτι μεγαλύτερου από τους ίδιους, τους ένωσε ενάντια σε όσους τους ήθελαν αδύναμους... Τον ρωτάει όταν κάποια καινούργια κρίση χτυπήσει ξανά την ανθρωπότητα, ποιόν ο κόσμος θα αποζητήσει την επόμενη φορά; Όταν οι ήρωες θα είναι απασχολημένοι σε κάποια αποστολή σε άλλον γαλαξία ή με το να πλακώνονται μεταξύ τους ποιός θα είναι εδώ για εκείνους... Ο Rogers του απαντά ότι δεν θα επιτρέψει σε αυτόν ή οποιοδήποτε άλλον με τις ίδιες ιδέες να απειλήσει ξανά τον κόσμο του.... Όπως βλέπουμε η κρίση πέρασε (;) αλλά οι πληγές και τα σημάδια που άφησε είναι εμφανή και θα παραμείνουν έτσι για πολύ καιρό. Ειδικά στον Steve... Όσο και η Hydra χρησιμοποίησε φασιστικές μεθόδους για να επιβάλλει τις δικές της ιδέες στους ανθρώπους, για να δημιουργήσει έναν κόσμο κατά το δικά της πρότυπα, υπάρχει και μία αλήθεια στα λόγια του Hydra Rogers... Και αυτό είναι ίσως και κάτι που πονάει περισσότερο τη ψυχή του Steve Rogers περισσότερο και από τη διάλυση του μύθου και της εικόνας του... Το artwork του Sorrentino είναι για μια ακόμα φορά εντυπωσιακό και σε κάποια σημεία μου θύμισε αρκετά τη δουλειά του Steranko (θα το καταλάβετε στα δισέλιδα spreads κυρίως) αν και αποτελεί "παιδί" του Jae Lee....

O επίλογος λοιπόν σε ένα event που σε κάποιους άρεσε, σε άλλους όχι, που δίχασε, που εξέπληξε με καλό ή άσχημο τρόπο, σίγουρα όμως άφησε το στίγμα του σε ολόκληρο το Marvel universe και το συσπείρωσε έτσι ώστε οι ήρωες μας να αντιμετωπίσουν τις καινούργιες απειλές που μπορεί να εμφανιστούν στο μέλλον, αφήνει μία γλυκόπικρη γεύση όχι στο στόμα των αναγνωστών (θέλω να πιστεύω) ,όσο στους ίδιους τους πρωταγωνιστές... Αλλά θα τους ενώσει, θα τους κάνει να αναλογιστούν τα λάθη τους, θα τους προβληματίσει για το τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια... Και φυσικά δίνει τη σκυτάλη για το επερχόμενο one shot Legacy όπου η Marvel θα προσπαθήσει να γυρίσει στις ρίζες της. Το σίγουρο είναι πώς τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο.


Σπύρος Ανδριανός









Ο Σπύρος Ανδριανός γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα όπου ζει μέχρι και σήμερα. Αγαπά πολύ τα comics, είναι μανιώδης συλλέκτης τους, ενώ πολύ συχνά δημιουργεί κιόλας. Όταν δεν ασχολείται με τα comics διαβάζει κάποιο βιβλίο του αγαπημένου του συγγραφέα, Stephen King, ή βλέπει ταινίες του Woody Allen τρώγοντας πίτσα.


 
Όλα τα τελευταία νέα στον χώρο των comics, σε Ελλάδα και εξωτερικό, κατευθείαν στην οθόνη σου με ένα κλικ! Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας, για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση!

Nick Cave: Mercy on Me Preview



Nick Cave: Mercy on Me

Νέο graphic novel για τη ζωή του από τον Reinchard Kleist
To νέο graphic novel από την πένα του διάσημου Γερμανού κομίστα Reinchard Kleist (Ράινχαρτ Κλάιστ) με τη βιογραφία του μεγάλου μουσικού, στιχουργού και συγγραφέα Nick Cave (Νικ Κέιβ) και ήρωες εμπνευσμένους από τους στίχους των τραγουδιών του, θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο από τις εκδόσεις Ηλίβατον και Οξύ (συνέκδοση). Την μετάφραση από τα Γερμανικά έχει κάνει ο Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης. 



Η κυκλοφορία του βιβλίου έχει την τύχη να προηγηθεί λίγων ημερών της  μεγάλης συναυλίας του Nick Cave και του συγκροτήματος του “Bad Seeds” που θα γίνει στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου.
Ο κομίστας και συγγραφέας Ράινχαρτ Κλάιστ που έχει υπογράψει επίσης τα graphic novels «Johny Cash», «Αβάνα», «Κάστρο» και «Ο Μποξέρ», συνεργάστηκε στενά με τον Nick Cave, o οποίος εξέφρασε τον ενθουσιασμό μου για το αποτέλεσμα με μια λέξη: «Awesome!» (Καταπληκτικό).  To βιβλίο κυκλοφορεί φέτος ταυτόχρονα σε πολλές χώρες με αφορμή τα γενέθλια των 60 χρόνων του μουσικού και τον Οκτώβριο θα βρίσκεται σε όλα τα βιβλιοπωλεία. 

Tίτλος: Nick Cave
Υπότιτλος: Mercy on me
Εικονογράφηση: Reinhard Kleist
Διάσταση: 16,8 x 23,3
Σελίδες: 336
Mετάφραση: Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης
ISBN: 978-960-8085-22-0





Kείμενο οπισθοφύλλου

Να γίνω κάποιος, να γίνω κάτι.
Να βγω απ’ το σκοτάδι στο φως.
Να γίνω ήρωας, επαναστάτης…
Ένας δημιουργός κόσμων.
Ένας ροκ σταρ.
Να κάνω μουσική που να πονάει.
Που να είναι επικίνδυνη.
Σαν όπλο γεμάτο σφαίρες.

Το ευρηματικό πορτρέτο ενός μοναδικού, ιδιοφυούς και συναρπαστικού καλλιτέχνη, με οδηγό τους ήρωες και τους στίχους των τραγουδιών του.


Kείμενο αφτιού εξωφύλλου

Βιογραφικά στοιχεία

O Nick Cave γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1957 στο Γουόρακναμπιλ, μια μικρή παραποτάμια πόλη στη Βικτόρια της Αυστραλίας. Ο πατέρας του δίδασκε αγγλικά και μαθηματικά σε τεχνικό λύκειο και η μητέρα του ήταν βιβλιοθηκάριος σε σχολείο. Από εκείνους πήρε την αγάπη για το διάβασμα, όπως και για τη μουσική (ήταν μόλις εννέα ετών όταν μπήκε σε εκκλησιαστική χορωδία). Ωστόσο, στα εφηβικά του χρόνια βίωσε μια βαθιά σύγχυση (την οποία επέτεινε ο θάνατος του πατέρα του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα), η οποία τον έσπρωξε μέχρι τη μικροεγκληματικότητα και, αργότερα, την ηρωίνη. Ύστερα από ένα σύντομο φλερτ με τη ζωγραφική, στράφηκε και πάλι στη μουσική, ιδρύοντας διαδοχικά συγκροτήματα μέχρι το 1984,
όταν ίδρυσε αυτό με το οποίο έμελλε να γίνει παγκοσμίως γνωστός: τους Bad Seeds. Το 1980,
έφυγε από την Αυστραλία και έζησε διαδοχικά στο Λονδίνο, το πρώην Δυτικό Βερολίνο και τη Βραζιλία. Σήμερα, ζει με την οικογένειά του στο Μπράιτον της Αγγλίας.


Kείμενο αφτιού οπισθοφύλλου

Καριέρα

Ο Nick Cave είχε την τύχη να αναδειχθεί νωρίς, πρώτα με τους Boys Next Door και ύστερα με τους Birthday Party, που αποτελούσαν συνέχειά τους: δύο σχήματα που έβαλαν δυναμικά την Αυστραλία στον χάρτη της post-punk σκηνής και μέσω των οποίων διέδωσε την εικόνα του τραγουδιστή με τα μαύρα μαλλιά που έπεφταν πάνω στο χλωμό του πρόσωπο. Αλλά αυτοί με τους οποίους έλαμψε ως δημιουργός και τραγουδιστής ήταν οι Bad Seeds, που η πλούσια δισκογραφία τους τον εδραίωσε ως εκφραστικό εξερευνητή της αγάπης, της βίας, του θανάτου και του θρησκευτικού συναισθήματος. Παράλληλα, του προσέδωσε μια πιο «σκοτεινή» χροιά, η οποία αποτυπώθηκε μοναδικά στα Φτερά του Έρωτα του Wim Wenders (1987), στη σκηνή με τη συναυλία των Bad Seeds στο Βερολίνο. Πιο πρόσφατα, αναδείχθηκε επίσης αξιόλογος συνθέτης soundtracks (που γράφει συνήθως μαζί με τον Warren Ellis), ενώ κατά καιρούς τον έχουμε συναντήσει και ως ηθοποιό, συγγραφέα ή και σεναριογράφο ταινιών.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Reinhard Kleist γεννήθηκε το 1970 στο Χερτ, κοντά στην Κολωνία. Από το 1996, ζει στο Βερολίνο, όπου εργάζεται ως δημιουργός κόμικς και εικονογράφος.
Το 1994, έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό με το βιβλίο Lovecraft και, το 2006, κυκλοφόρησε το βιογραφικό graphic novel του Johnny Cash. I See a Darkness, η πρώτη του διεθνής επιτυχία. Και τα δύο βιβλία έλαβαν το βραβείο Max and Moritz. Το δεύτερο ήταν επίσης υποψήφιο για το Eisner Award στην Αμερική. Το 2013, ο Kleist τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερου Γερμανικού Βιβλίου και το Γερμανικό Βραβείο Νεανικής Λογοτεχνίας για το βιογραφικό graphic novel Der Boxer. Το 2016, το επίσης βιογραφικό graphic novel Der Traum von Olympia ήταν κι αυτό υποψήφιο για το Γερμανικό Βραβείο Νεανικής Λογοτεχνίας. Την ίδια χρονιά, έλαβε τα βραβεία Luchs-Buchpreis, Katholischen Kinder und Jugendbuchpreis και Gustav-Heinemann-Friedenspreis. Τα κόμικς και τα graphic novels του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Στα ελληνικά, κυκλοφορούν τα εξής βιβλία του:
- Johnny Cash (Οξύ)
- Αβάνα (Γνώση)
- Κάστρο (Γνώση)
- Ο Μποξέρ (Ηλίβατον).

Εκτός των δικών του, ο Reinhard Kleist έχει εικονογραφήσει πολυάριθμα βιβλία καθώς και εξώφυλλα δίσκων και DVD, ενώ έχει εργαστεί για το Süddeutsche Zeitung Magazin, την εφημερίδα FAZ και τον τηλεοπτικό σταθμό ARTE. Κάνει συχνά σεμινάρια και δίνει διαλέξεις σε όλο τον κόσμο.
www.reinhard-kleist.de
nickcave-comic.com


Όλα τα τελευταία νέα στον χώρο των comics, σε Ελλάδα και εξωτερικό, κατευθείαν στην οθόνη σου με ένα κλικ! Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας, για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση!

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Διαγωνισμός! Κερδίστε το Graphic Novel «Η ΣΚΙΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ» απ’ τις Εκδόσεις Αίολος!



Το Comics In Greece χαρίζει σε έναν τυχερό αναγνώστη του ένα αντίτυπο του graphic novel «Η ΣΚΙΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ», προσφορά των εκδόσεων Αίολος!





Πρόκειται για την εικονογραφημένη διασκευή του ομώνυμου κλασσικού βιβλίου του H. P. Lovecraft σε εικονογράφηση του Culbard I.N.J.

"Από τώρα κι ύστερα..."
Άρκαμ, 1908, Πανεπιστήμιο Μισκατόνικ. Ο καθηγητής Ναθάνιελ Πίζλι καταρρέει την ώρα της διδασκαλίας μπροστά στους φοιτητές του και συνέρχεται πέντε χρόνια μετά. Με φρίκη ανακαλύπτει πως στη διάρκεια αυτής της περιόδου το σώμα του κάθε άλλο παρά αδρανές παρέμεινε, ενώ αρχίζει να βασανίζεται από ανησυχητικούς και αλλόκοτους εφιάλτες. Ο Πίζλι, προσπαθώντας να βρει την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα χαμένα χρόνια της ζωής του, έρχεται αντιμέτωπος με πρωτόγνωρες καταστάσεις.
Η εικονογράφηση δίνει μορφή σε μια από τις τελευταίες τρομακτικές ιστορίες του Χ. Φ. Λάβκραφτ, οδηγώντας τον αναγνώστη σ' ένα ανατριχιαστικό ταξίδι μέσα στον χρόνο, τον χώρο και τις πιο κρυφές πτυχές του ανθρώπινου μυαλού.
"...δεν μπορώ να βασίζομαι στις αισθήσεις μου".


Ο νικητής θα κληρωθεί ανάμεσα σε όποιους κάνουν Like στην σελίδα μας Comics In Greece, και Like και Share δημόσια το άρθρο του διαγωνισμού στο Facebook!

Ο τυχερός αναγνώστης που θα κερδίσει ένα αντίτυπο του graphic novel «Η ΣΚΙΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ» θα ανακοινωθεί τη Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 2017 στις 19:00μμ από τη σελίδα μας στο Facebook.

Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΙΣΧΥΕΙ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΑ.




Όλα τα τελευταία νέα στον χώρο των comics, σε Ελλάδα και εξωτερικό, κατευθείαν στην οθόνη σου με ένα κλικ! Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας, για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση!

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Panel Patrol #16 Secret Empire 7 - 9 Review



Στο Panel Patrol #14 είχαμε κάνει ένα review στα τεύχη 5 και 6 της σειράς. Σήμερα θα δούμε τα επόμενα τρία (#7-9), αφήνοντας το τελευταίο της σειράς (#10) και τον επίλογο (Secret Empire Omega) για το τέλος. Το art στα συγκεκριμένα τεύχη αναλαμβάνουν οι Αndrea Sorrentino (τεύχος 7), Daniel Acuna (τεύχος 8) και Leinin Francis Yu (τεύχος 9), με additional art από Rod Reis, Joshua Cassara, Sean Izaakse και Joe Bennett.




Ακολουθούν spoilers γι' αυτό μη βαράτε τον reviewer please!!!











Στο τεύχος #7 η Carol Danvers παγιδευμένη στο διάστημα και στον Alpha Flight station αισθάνεται υπεύθυνη για την όλη κατάσταση και ζητάει τη βοήθεια της ανήμπορης πλέον Quasar που βρίσκεται ακόμα σε κώμα... Και ενώ στη sequence που είχαμε αναφερθεί στα 2 προηγούμενα review και που δεν ξέρουμε που συμβαίνει ακριβώς και σε ποιο μέρος, ή αν είναι πραγματικότητα ή όχι, o μουσάτος Steve Rogers δεινοπαθεί στα χέρια του Νegan Skull, o Rogers της Hydra έχοντας πλέον παντοδυναμία μετά την καταστροφή της αντίστασης, ανακοινώνει τη δημιουργία νέου Καπιτωλίου των Η.Π.Α. H Black Widow περνάει στο τελικό της σχέδιο για τη δολοφονία του Hydra Rogers. Με τοποθετημένους στο πλήθος και σε καίριες θέσεις τους νέους πολεμιστές της, και φυσικά με το κρυφό της όπλο τον Mosaic (που ήταν παγιδευμένος στο σώμα ενός γέρου που είχαμε αναφέρει στο προηγούμενo review) με τις δυνάμεις ελέγχου που διαθέτει για να εξουδετερώσει τον στρατό της Hydra, έτσι ώστε η Natasha να σκοτώσει σαν ελεύθερος σκοπευτής τον Hydra Cap. Τη στιγμή εκείνη εμφανίζεται και ο Punisher για να την εμποδίσει. Όταν η Widow τον ρωτάει τι του υποσχέθηκε ο Rogers για να πάει με το μέρος του, εκείνος απαντά έναν ασφαλέστερο κόσμο, με έναν στρατό που θα πολεμάει το δικό του πόλεμο όλων αυτών των χρόνων και τον οποίο θα νικήσει. 





Στη μάχη που ακολουθεί η Widow θα βγάλει εκτός μάχης τον Punisher, και θα ξαναγυρίσει στο πόστο της για να πυροβολήσει τον Rogers. Εκεί όμως θα δει με έκπληξη ότι στο σημείο έχει φτάσει ο Miles Morales και είναι έτοιμος να μονομαχήσει με τον Hydra Cap. Τρέχοντας να τον απομακρύνει από ένα σίγουρο θανατηφόρο χτύπημα του Rogers, θα χτυπηθεί η ίδια και θα χάσει τη ζωή της... Ενώ ο Morales ξεσπά την οργή του στον Cap, αλλά δεν θα τον σκοτώσει (όπως είχε δείξει και το όραμα του Inhuman Ulysses) γιατί δεν είναι δολοφόνος και αυτό ήταν που θα ήθελε και η ίδια Natasha για εκείνον... Ο Hydra Cap φυγαδεύεται...

Ο Ηydra Rogers νιώθοντας ότι όλα όσα προσπαθεί να κάνει βγαίνουν πλέον σε βάρος του, και το σημαντικότερο νιώθοντας πια τόσο μόνος στον αγώνα του (ειδικά και μετά από μία απόπειρα εναντίον του από την ίδια τη Sharon Carter) αποφασίζει να κηρύξει πόλεμο, ενώ ο Sam Wilsοn αποφασίζει με τη σειρά του να φορέσει και πάλι το μανδύα του Captain America για να εμψυχώσει ξανά...




Στο 8ο τεύχος με το οποίο σιγά σιγά φτάνουμε στην ολοκλήρωση της σειράς μας, ο Sam Wilson στέλνει ένα μήνυμα στους φυλακισμένους ήρωες και πολίτες τόσο στο διάστημα (Alpha Flight Station) όσο και στη darkforce δίνοντας τους ελπίδα, με το να τους αναφέρει ότι αυτοί που ακόμα αντιστέκονται βρήκαν ένα τελευταίο κομμάτι του κύβου (γεγονότα που συνέβησαν στο Captain America #25). Με αυτό μπορούν αν χρησιμοποιηθεί σωστά να διορθώσουν τα πράγματα και να τους ελευθερώσουν... Αυτό τους δίνει ελπίδα αν και τόσο η καταστροφή της Νew Tian (όπου ζούσαν οι μεταλλαγμένοι) όσο και η αιχμαλωσία του Black Panther μετά την κατάκτηση της Wakanda, τους στερούν συμμάχους στη μάχη...




Έχοντας λοιπόν αυτό το τελευταίο κομμάτι του κύβου στα χέρια του ο Sam Wilson πετάει για να ελευθερώσει τους παγιδευμένους ήρωες, ενώ οι ίδιοι χρησιμοποιούν τις τελευταίες δυνάμεις που τους έχουν απομείνει και όσους άσους μπορούν να κρύβουν στα μανίκια τους για να ελευθερωθούν. Έιναι η τελευταία τους ελπίδα... Μία ελπίδα που δείχνει όμως να χάνεται όταν ο Sam χτυπιέται από εχθρικά πυρά, και οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια δείχνει να χάνεται....Τίποτα όμως κόντρα σε όλες τις δυσκολίες και απογοητεύσεις δεν έχει τελειώσει. Αυτή τη φορά οι ήρωες θα σηκωθούν στα πόδια τους, αυτή τη φορά θα αρνηθούν να χάσουν ή να παραδοθούν, αυτή τη φορά θα χτυπήσουν πιο δυνατά. Και θα νικήσουν!!!





Οι ήρωες θα επιστρέψουν από τις εξορίες τους τόσο στο διάστημα όσο και στη darkforce... Μαζί και ο Namor που τους αποκαλύπτει ότι ποτέ δεν γονάτισε στην Hydra και στον Rogers και ότι ο Winter Soldier/Bucky είναι ζωντανός και ετοιμοπόλεμος... Κάπου αλλού ο "άλλος" Rogers συναντά την Kobik...







Η οποία του αποκαλύπτει(9ο τεύχος) ότι προσπάθησε να βοηθήσει τα πράγματα αλλά αυτά έγιναν χειρότερα... Στο μεταξύ οι ήρωες μας δίνουν την ύστατη μάχη εναντίων των δυνάμεων της Hydra. Μετά από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων με τους μεταλλαγμένους ο Hydra Rogers περνάει σε νέο πλάνο, το τελικό σχέδιο του...

Ο Οdinson καταλαβαίνει ότι ξεγελάστηκε και βλέποντας τους συντρόφους του ήρωες να δίνουν με αυτοθυσία τη μάχη, στρέφεται εναντίων του Rogers και της Hydra.... Oι Taskmaster και Black Ant βλέποντας ότι το παιχνίδι έχει ίσως χαθεί για τη Hydra αλλάζουν φυσικά στρατόπεδο και ελευθερώνουν τους νέους ήρωες της Black Widow, ενώ επανέρχονται στη φυσική τους κατάσταση ο Vision και η Scarlet Witch...

O Winter Soldier επιτίθεται στον Baron Zemo και στη μάχη που ακολουθεί ο Black Panther που ήταν αιχμάλωτός του, τον βγάζει εκτός μάχης. Αργότερα θα ανακαλύψει ότι ο Arnim Zola τροποποιώντας την τεχνολογία του Stark και με τη χρήση του κύβου (που σχεδόν τον κατέχουν ολόκληρο) θα μετατρέψει τον Hydra Rogers στο απόλυτο όπλο... Ενώ ο "άλλος" Rogers με την Kobik ανακαλύπτει ότι ο κόσμος στον οποίο ήταν χαμένος δεν ήταν στο μυαλό του, αλλά στο μυαλό της Kobik και με τρόμο βλέπει όλα όσα είχε κάνει ο Hydra Rogers όλο αυτόν τον καιρό... Ο ίδιος δεν είναι παρά η ανάμνηση που έχει η Kobik για έναν άνθρωπο που πλέον έχει αλλάξει παντελώς... Οι ήρωες μπορεί λοιπόν να νίκησαν τις στρατιές της Hydra, αλλά δεν νίκησαν ακόμα το υπέρτατο όπλο που πλέον μετατράπηκε ο Cap... Η τελική μάχη τώρα αρχίζει και τίποτε δεν θα είναι το ίδιο ξανά...

H ιστορία πλησιάζει στο τέλος της. Ο Spencer φτάνει την αγωνία στα ύψη αν και κάποια ερωτήματα μέχρι στιγμής τουλάχιστον μένουν αναπάντητα και σίγουρα θα μας απασχολήσουν για αρκετό καιρό ακόμα και μετά την ολοκλήρωση της σειράς... Το σίγουρο είναι ότι εμείς θα είμαστε εδώ στις επάλξεις του Comics in Greece να σας δίνουμε αναφορά για ότι καινούργιο προκύπτει στο χώρο των κόμικς. Μείνετε συντονισμένοι!


Σπύρος Ανδριανός








Ο Σπύρος Ανδριανός γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα όπου ζει μέχρι και σήμερα. Αγαπά πολύ τα comics, είναι μανιώδης συλλέκτης τους, ενώ πολύ συχνά δημιουργεί κιόλας. Όταν δεν ασχολείται με τα comics διαβάζει κάποιο βιβλίο του αγαπημένου του συγγραφέα, Stephen King, ή βλέπει ταινίες του Woody Allen τρώγοντας πίτσα.


 
Όλα τα τελευταία νέα στον χώρο των comics, σε Ελλάδα και εξωτερικό, κατευθείαν στην οθόνη σου με ένα κλικ! Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας, για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση!

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Οι Μεγάλοι Παλαιοί #32 Nick Fury : Agent of Shield από Jim Steranko



Μετά την επιτυχία των ταινιών James Bond με πρωταγωνιστή τον Sean Connery που υποδύθηκε στη μεγάλη οθόνη με τον καλύτερο τρόπο την pulp δημιουργία του Ian Fleming, ήταν θέμα χρόνου οι κατασκοπικές hi-tech περιπέτειες να περάσουν και στα κόμικς (ή να αναβιώσουν αν προτιμάτε καλύτερα), και φυσικά η Marvel δεν θα έχανε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Άλλωστε πάντα είχε δείξει ότι ακολουθούσε τα σημεία των καιρών στις εκδόσεις της τόσο στη δεκαετία του '60 όσο και στα 70's (kung fu, Blaxploitation, horror κ.τ.λ.)




Έτσι λοιπόν αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθεί ένας χαρακτήρας που ήδη είχε δικό του τίτλο ο Sgt. Nick Fury που με τους Howling Comandos του πολεμούσαν τους Ναζί στον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο ,αυτή τη φορά όμως στο σήμερα, μεγαλύτερος σε ηλικία, αλλά μυστικός πράκτορας και αρχηγός μιας κυβερνητικής οργάνωσης του AΣΠΙΔΑ (SHIELD). Ο χαρακτήρας θα εμφανίζονταν σε έναν ανθολογία τίτλο της Marvel το Strange Tales και θα μοιράζονταν το περιοδικό με έναν ακόμη πετυχημένο χαρακτήρα, τον Doctor Strange, ενώ αντικαθιστούσε τις solo ιστορίες του Human Torch απο τους Fantastic Four που δεν ήταν και τόσο πετυχημένες ως concept...




Στο τεύχος #135 λοιπόν του Strange Tales τον Αύγουστο του 1965 αρχίζει η νέα σειρά Nick Fury Agent of SHIELD σε σενάρια του Stan Lee και σχέδια του Jack Kirby (ο οποίος έκανε σχεδόν το 70% των τίτλων της Marvel όταν σήμερα "μεγάλα" ονόματα της βιομηχανίας δεν προλαβαίνουν να σχεδιάσουν ούτε έναν…) Ο Kirby μάλιστα μαζί με τον Lee παρουσίασαν αρκετές νέες ιδέες και καινοτομίες όπως το ιπτάμενο Hellicarier, τα LMD's (life model decoys), τις εγκληματικές οργανώσεις HYDRA, Α.Ι.Μ. κ.τ.λ.

Η σειρά όμως απογειώθηκε τόσο σεναριακά όσο και καλλιτεχνικά όταν ο Stan Lee, έδωσε τη δυνατότητα σε έναν 28χρονο σχεδιαστή (πρώην escape artist, μάγο σε σόου, μουσικό) με το παράξενο όνομα Jim Steranko να ξεδιπλώσει το αστείρευτο ταλέντο του μέσα από τις σελίδες αυτού του κόμικ και να δημιουργήσει μία από τις κλασσικότερες σειρές της Marvel αλλά και γενικότερα της 9ης τέχνης όλων των εποχών... Ο Steranko άρχισε να κάνει μελάνωμα και τελειώματα σε προσχέδια του Kirby από το Strange Tales #151(Δεκέμβριος 1966) και δύο τεύχη αργότερα ανέλαβε εξολοκλήρου το σχεδιασμό της σειράς (#153 Φεβρουάριος 1967) ενώ με το τεύχος #155 (Απρίλιος 1967) πράγμα σπάνιο για την εποχή, αναλαμβάνει και το σενάριο!!! (μετά τον Roy Thomas που είχε διαδεχτεί τον Lee).








Από εκεί και πέρα η σειρά περνάει σε άλλο επίπεδο, κυριολεκτικά απογειώνεται, με τον Steranko να δημιουργεί ένα έργο σταθμό στην ιστορία των κόμικ, ένα διαμάντι της Silver age (και όχι μόνο) εποχής των αμερικάνικων εικονογραφημένων, μία σειρά που αναγνωρίζεται από όλους τόσο για τη καλλιτεχνική όσο και τη πολιτιστική επίδραση της στο χώρο της 9ης τέχνης και της pop κουλτούρας γενικότερα… Τεύχος με τεύχος ο Steranko οργιάζει όλο και περισσότερο χρησιμοποιώντας καλλιτεχνικές τάσεις και τεχνικές της εποχής όπως ψυχεδέλεια και pop art, κολάζ και φωτομοντάζ (κάτι που είχε καθιερώσει από παλαιότερα και ο Kirby) και ενώ στην αρχή ο ίδιος έχοντας επηρεαστεί από τις ταινίες του Bond για το σχεδιασμό του κόμικ, μετά απο αυτή τη σειρά ήταν οι ταινίες που επηρεάζονταν από το δικό του στύλ!!!

Ο Steranko συνδύαζε την παραδοσιακή δουλειά των Eisner, Wood, Kirby με τον σουρεαλισμό των Powers και Dali, δημιουργώντας έναν εκρηκτικό συνδυασμό και ότι πιο διαφορετικό είχε παρουσιαστεί στα mainstream comics όχι μόνο μέχρι εκείνη τη στιγμή αλλά και για πάρα πολλά χρόνια αργότερα... Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που ακόμα και σήμερα γραφιστικές προσεγγίσεις και "κινηματογραφικές" τεχνικές που παρουσιάζονται στις περισσότερες δουλειές παλαιοτέρων και νέων καλλιτεχνών, δεν είναι παρά μίμηση (λέγε με επηρεασμό) του στυλ που δημιούργησε ο Steranko δεκαετίες πριν...




Mε το Strange Tales #168 τον Μάιο του 1968 ο τίτλος ολοκληρώνεται (μετά το αριστουργηματικό Yellow Claw story arc με ένα υπέροχο all time classic εξώφυλλο στο #167 και ένα μοναδικό για εκείνα τα χρόνια τετρασέλιδο spread), όχι όμως και η σειρά του Nick Fury που όπως και άλλοι χαρακτήρες της Marvel εκείνη την εποχή (Hulk, Iron Man, Captain America, Captain Marvel, Doctor Strange) αποκτά το δικό του τίτλο τον Ιούνιο του 1968 με το Nick Fury Agent of Shield#1 (και με το αρχικό βουβό δισέλιδο να εντυπωσιάζει). Στο οποίο ο Steranko θα κάνει μόνο τα τεύχη 1,2,3 και 5 με 20 σελίδες αυτή τη φορά ιστορίες (και όλα τα covers με αυτό του #4 να γράφει ιστορία και να επαναλαμβάνεται δεκάδες φορές στα επόμενα χρόνια) και αποχωρεί από τον τίτλο, γιατί και δεν προλάβαινε τα deadlines (φυσικό με τέτοια ποιότητα δουλειάς) καθώς και με κάποιες καλλιτεχνικές διαφορές που είχε με τον Lee, γιατί ο Steranko πίστευε ότι από ένα σημείο και μετά δεν του έδιναν την καλλιτεχνική ελευθερία που ήθελε στη δουλειά του...




Ο τίτλος συνέχισε για άλλα 13 τεύχη ακόμα για να ολοκληρωθεί με το τεύχος #18 τον Μάρτιο του 1971 (με σενάρια των Archie Goodwin, Garry Friedrich και σχέδια των Frank Springer, Herb Trimbe, Dick Ayers κ.α.) αλλά φυσικά δεν θα μπορούσε να φτάσει καν τη ποιότητα του Steranko ο οποίος με τη καλλιτεχνική τελειότητα του είχε ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά... Ένας μεγάλος καλλιτέχνης που δημιούργησε ένα πολύ σπουδαίο και μεγάλο έργο, και η απουσία του τις τελευταίες δεκαετίες από το χώρο των κόμικ είναι πάντα αναντικατάστατη. Ένα έργο που δεν θα πρέπει να απουσιάζει από καμιά συλλογή και που όμοιο του δύσκολα μπορεί να βρεθεί αλλού.

Σπύρος Ανδριανός










Ο Σπύρος Ανδριανός γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα όπου ζει μέχρι και σήμερα. Αγαπά πολύ τα comics, είναι μανιώδης συλλέκτης τους, ενώ πολύ συχνά δημιουργεί κιόλας. Όταν δεν ασχολείται με τα comics διαβάζει κάποιο βιβλίο του αγαπημένου του συγγραφέα, Yukio Mishima, ή βλέπει ταινίες του Woody Allen τρώγοντας πίτσα.




Όλα τα τελευταία νέα στον χώρο των comics, σε Ελλάδα και εξωτερικό, κατευθείαν στην οθόνη σου με ένα κλικ! Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας, για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση!

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Panel Patrol #15 The Dark Knight III: The Master Race






Mε το σημερινό μας άρθρο φτάνουμε στο τέλος του αφιερώματος στη λεγόμενη Dark Knight Trilogy του Frank Miller (που ξεκίνησε με το Dark Knight Returns το 1986 και το Dark Knight Strikes Again το 2001), με την κυκλοφορία του τρίτου μέρους της ιστορίας, το Dark Knight 3: The Master Race, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2015 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2017 σε 9 τεύχη. Εδώ όμως ο Miller δεν τα κάνει όλα μόνος του (με καταστροφικά αποτελέσματα όπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο μας για το Dark Knight Strikes Again) αλλά έχει βοήθεια τόσο στο σενάριο (Azzarello) όσο και στο σχέδιο που το αναλαμβάνουν ολοκληρωτικά οι Andy Kubert & Klaus Janson (εκτός από κάποια one shots κόμικ μέσα στο κόμικ, με τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς που τα σχεδίασε ο ίδιος ο Miller με σαφώς καλύτερη αισθητική τουλάχιστον σε σχέση με το Dark Knight 2).

Βρισκόμαστε 3 χρόνια μετά τα γεγονότα της προηγούμενης σειράς... Ο άνθρωπος νυχτερίδα είναι για μία ακόμα φορά εξαφανισμένος, ο Superman κυριολεκτικά "στον πάγο" στο fortress of solitude, και η Wonder Woman στη Themiscyra μεγαλώνει τον γιό που έχει αποκτήσει μαζί του... Ο Ray Palmer δέχεται την επίσκεψη της κόρης του Superman που του ζητάει να επαναφέρει στο κανονικό τους μέγεθος τους κατοίκους της πόλης του Kandor, ενώ η επιθεωρητής Yindel και η αστυνομία δέχεται αναφορές για θεάσεις ενός μασκοφόρου χαρακτήρα που όλα δείχνουν ότι πρόκειται για τον Βatman και τελικά όταν τον συλλαμβάνουν βλέπουν ότι πρόκειται για την former Robin & Catgirl σύντροφο στη μάχη του Wayne, Carrie Kelley. H oποία τους αποκαλύπτει ότι ο Bruce Wayne έχει πεθάνει αφού ποτέ δεν ξεπέρασε τα βασανιστήρια που υπέστη στα χέρια του Lex Luthor... Κατά τη μεταφορά της στις φυλακές η Carrie δραπετεύει με τη βοήθεια του Bat Mobile που ενεργοποιείται από την ίδια την Carrie. Στο μεταξύ ο Ray Palmer κατορθώνει να επαναφέρει την πόλη του Kandor στο κανονικό τους μέγεθος και κάνει μία συνταραχτική ανακάλυψη, όταν βλέπει ότι οι περισσότεροι πολίτες της έχουν αποδεκατιστεί από μία κάστα Καντοριανών, μέλη μίας σέκτας με αρχηγό τον Quar... Oι οποίοι τον βγάζουν από τη μέση. Η Carrie γυρίζει στην Batcave όπου αποκαλύπτεται ότι ο Bruce Wayne είναι ζωντανός αν και αδύναμος...






Η νέα φυλή υπερανθρώπων του Kandor με ανακοίνωση τους απαιτούν από τους κατοίκους της Γης να υποταχθούν σε αυτούς, ενώ η κόρη του Superman είναι με το μέρος τους... Ο Wayne γνωρίζοντας ότι είναι αδύναμος για να τους πολεμήσει, αποφασίζει να επαναφέρει τον Superman ταξιδεύοντας με τη Carrie ως το fortress of solitude... Όταν το κάνει αυτό και τον ειδοποιεί τι έχει συμβεί ο Superman παίρνει τη κατάσταση στα χέρια του και αποφασίζει να αντιμετωπίσει την απειλή... Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά όταν ανακαλύπτει ότι η κόρη του είναι μέλος των Καντοριανών και αυτή του η αδυναμία θα του στοιχίσει την ήττα του στα χέρια τους, ενώ ο Quar διατάζει τη πόλη του Gotham να του παραδώσουν τον Batman αλλιώς θα τη καταστρέψει ολοσχερώς... Με τον Superman εκτός μάχης και παγιδευμένο στα βάθη του ωκεανού, τη Wonder Woman να κρατά τα χαρτιά της ακόμα κλειστά, η αποστολή του Batman γίνεται ακόμα δυσκολότερη από ποτέ... Πώς θα καταφέρει να σταματήσει την απειλή του Quar που διαθέτει έναν στρατό υπερανθρώπων;;;







Σαφώς κλάσεις ανώτερο του Dark Knight strikes Again (που αποτελούσε το χειρότερο για εμένα sequel για ένα τόσο κλασσικό έργο όπως το Dark Knight Returns και όχι μόνο). Aπό το DK3: The Master Race λείπουν τα Millerικά αυτά στοιχεία που ειδικά μετά τη δεκαετία του '90 υπάρχουν διάχυτα στις περισσότερες δουλειές του (άσκοπη βία, κακό σχέδιο και πολιτικές αναφορές)... Ο Αzzarello που φυσικά έχει γράψει το μεγαλύτερο μέρος του σεναρίου, δημιουργεί μία στιβαρή ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, στην οποία δεν χάνεσαι μέσα σε πολιτικοκοινωνικά μηνύματα, άσκοπες αναφορές και ειρωνεία για την Αμερική και τα ιδανικά της γιατί και αυτή η συνταγή ειδικά μαγειρεμένη από τον Miller, χόρτασε, μπούχτισε και κούρασε πλέον το αναγνωστικό κοινό... Σίγουρα τα tie ins τεύχη μέσα στο κάθε τεύχος, δείχνουν έναν βελτιωμένο Miller (σεναριακά, αν όχι σχεδιαστικά όσο θα θέλαμε), αλλά δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν γραμμένο το main κόμικ αν δεν υπήρχε και το "magic touch" του Azzarello στη σειρά... Βέβαια θα έχω την ευκαιρία να ικανοποιήσω την περιέργεια μου στη τέταρτη συνέχεια της σειράς, γιατί ναι φίλοι μου, ο Miller ανακοίνωσε ότι θα υπάρχει και άλλη συνέχεια της ιστορίας (θα δείτε επίσης και μία εξέλιξη στο DK3 που θα το επιτρέψει αυτό) αυτή τη φορά γραμμένη αποκλειστικά από τον ίδιο...

Για το σχέδιο όταν βλέπεις τα ονόματα των βετεράνων Andy Kubert και Klaus Janson δεν μπορείς παρά να περιμένεις μία πολύ καλή δουλειά τόσο στο σχεδίασμα όσο και στο μελάνωμα... Ειδικά όταν τα συγκρίνεις με το σχέδιο του Miller στα tie in τευχάκια βλέπεις τη διαφορά σαν τη μέρα με τη νύχτα... Δυναμικές φιγούρες, σωστή ανατομία σωμάτων (όχι αφηρημένη τέχνη πoυ επιδίδεται τα τελευταία χρόνια ο Miller, και το ονομάζουμε διαιρετικό στυλ) λεπτομερειακά background, δεν είναι τυχαίο ότι και οι δύο καλλιτέχνες σταθερά εδώ και χρόνια είναι το συνώνυμο της ποιότητας και της πάντα καλής δουλειάς.




Επίσης ο Azarrello επιτέλους αποκαθιστά τη φήμη του άνθρωπου ατσάλι που πραγματικά ο Miller είχε λίαν επιεικώς ξεσκίσει στα 2 προηγούμενα stories (λακές στο πρώτο, ανίκανος στο δεύτερο) και επιτέλους βλέπουμε τον Superman όπως ακριβώς πρέπει να είναι και του αξίζει στη πολύχρονη ιστορία του. Πραγματικά εδώ ο άνθρωπος του αύριο λάμπει και κλέβει τη παράσταση ακόμα και από τον Batman!!!


Σίγουρα ο μύθος του Dark Knight θα συνεχίσει να μας απασχολεί για αρκετά χρόνια ακόμη, και άλλοτε θα μας εκπλήσσει ευχάριστα άλλοτε ίσως δυσάρεστα... Ελπίζω πάντα για το πρώτο. Ποιός άλλωστε δεν θέλει να διαβάζει μια πραγματικά καλή δουλειά;;
Το κόμικ κυκλοφορεί και στα ελληνικά σε διμηνιαία τεύχη από την Anubis.

Σπύρος Ανδριανός










Ο Σπύρος Ανδριανός γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα όπου ζει μέχρι και σήμερα. Αγαπά πολύ τα comics, είναι μανιώδης συλλέκτης τους, ενώ πολύ συχνά δημιουργεί κιόλας. Όταν δεν ασχολείται με τα comics διαβάζει κάποιο βιβλίο του αγαπημένου του συγγραφέα, Yukio Mishima, ή βλέπει ταινίες του Woody Allen τρώγοντας πίτσα.




Όλα τα τελευταία νέα στον χώρο των comics, σε Ελλάδα και εξωτερικό, κατευθείαν στην οθόνη σου με ένα κλικ! Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας, για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση!