Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Μαύρη χήρα ή μαύρη Hawkeye? A.k.a Black Widow #1 Review


Διαβάζοντας το Black Widow #1, των Edmondson και Noto ένιωσα εξαπατημένος και απογοητευμένος… Από τη πρώτη σελίδα άρχισαν να μου ανάβουν τα λαμπάκια. «Αυτή είναι η Νατάσα Ρομανόβ. Είναι Avenger και Agent of SHIELD. Εδώ θα δείτε τι κάνει στον ελεύθερο χρόνο της.»
Κοίταξα το ημερολόγιο και βεβαιώθηκα ότι δεν έχουμε 2012, και μετά σιγουρεύτηκα ότι δεν άνοιξα το Hawkeye. Το οποίο ξεκινάει με τις ίδιες ακριβώς λέξεις 15 τεύχη τώρα. Αφού ξεπέρασα τη πρώτη ξενέρα, προσπάθησα να εστιάσω στο βιβλίο.
Αφού ευχαριστήθηκα πληθώρα από μπουνιές, κλωτσιές και σφαίρες, αναλογίστηκα ότι δεν μου έμεινε τίποτα από τις εσωτερικές αναζητήσεις και συζητήσεις της Ρομανόβ. Κοινώς? Αυτή μίλαγε, έβγαζε τα εσώψυχα της, κι εγώ χάζευα τα πυροτεχνήματα. Εκεί είναι το λάθος του πρώτου τεύχους! Ενώ αισθητικά, οι σκηνές μάχης κλέβουν τη παράσταση και σε καθηλώνουν, δεν μπορώ να πω το ίδιο για τους διαλόγους. Προσέξτε, δεν φταίει ο συγγραφέας γι’ αυτό, ο Phil Noto σε αποπροσανατολίζει με τα αχανή πάνελ του. Γράφοντας αυτό το κείμενο, συνειδητοποίησα ότι θέλω να δω πάλι αυτά τα υπέροχα χρώματα και τα ρεαλιστικά κορμιά, αλλά παρακαλάω να έχει βρει ο Edmondson τη συνταγή να αντισταθμίσει τον καλλιτεχνικό αυνανισμό του Noto. Αν θέλετε τη γνώμη μου, πιστεύω ότι ο Noto το παρακάνει. Έκανε το δικό του, χωρίς να λάβει υπόψη του το όραμα του Edmondson για την ατμόσφαιρα του βιβλίου. (Απλή υπόθεση κάνω.)
Δεν κατάφερα να δεθώ με τη Ρομανόβ, και δεν πήρα χαμπάρι πότε τέλειωσε τις «δουλίτσες» της και γύρισε σπίτι. Και εκεί που έλεγα ότι δεν θα δω άλλη χοντράδα, γυρνάω στη τελευταία σελίδα και ξαναβλέπω copy paste από το Hawkeye… Αντί για pizza dog, βλέπουμε τη Black Widow να περνάει χρόνο με τη μαύρη γάτα της. Να υποθέσω ότι της αρέσουν τα τάκο, και θα την ονομάσει taco cat? Δηλαδή έτσι θα πάει τώρα για τα All New Marvel Now? Ο Punisher θα έχει χάμστερ και ο Silver Surfer παπαγάλο στον ώμο?
Τι μου έμεινε από το πρώτο τεύχος? Η φοβερή παλέτα χρωμάτων, οι μάχες, και η ελπίδα ότι θα δώσω έστω κι ένα fuck για τη τύχη της Ρομανόβ! Πολύς ντόρος για ένα βιβλίο που ενώ υπάρχει το ταλέντο και η δυναμική, χαντακώνεται από τη προσπάθεια του να γίνει κλώνος του Hawkeye.
Ετυμηγορία: Απαλλάσσεται από βαρύτατες κατηγορίες λόγω του νεαρού της ηλικίας του.
Βαθμολογία: 6

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου