Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

Death of Wolverine: Deadpool and Captain America #1 Review



Ένας μελλοθάνατος (Deadpool) και ένας τρομερός παππούς ( Steve Rogers) ενώνουν τις δυνάμεις τους για να αποτρέψουν τα χειρότερα για τον ήδη νεκρό φίλο τους, Wolverine, μπλέκοντας σε μια ξεκαρδιστική περιπέτεια με πολύ ξύλο, ιστορίες απ’ τα παλιά, αστειάκια από ταινίες που ο Rogers δεν πιάνει, αλλά και πολύ συναίσθημα.





Η αποστολή τους; Να επανακτήσουν ένα μαχαίρι λερωμένο από το αίμα του Wolverine, το οποίο έχει πέσει στα χέρια της A.I.M. με σκοπό τη κλωνοποίηση του πάλαι ποτέ απέθαντου και βρωμερού τύπου με τα μακριά νυχάκια. Οι δύο φίλοι δεν μπορούν να αφήσουν να γίνει αυτό πραγματικότητα και καταφθάνουν στο μυστικό εργαστήριο της A.I.M. στη Μόσχα με άγριες διαθέσεις! Στην αρχή με άκρα μυστικότητα και μεταμφιέσεις (θα λατρέψετε την έμπνευση του Deadpool), και αναγκαστικά με μεγάλη έκρηξη στο φινάλε, αφού τους παίρνουν χαμπάρι, καταφέρνουν να ξεφύγουν με το πολυπόθητο αντικείμενο και να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Και εκεί που λέει ο αναγνώστης ότι όλα πήγαν καλά και περιμένει να τελειώσει η ιστορία με γλυκανάλατο τρόπο, ο Steve Rogers κάνει το λάθος (;) να αφήσει το πολύτιμο μαχαίρι υπό την επίβλεψη του Deadpool… Του λέει μάλιστα ότι ξέρει ότι θα κάνει το σωστό. Το πρόβλημα είναι ότι ο Deadpool δεν έχει τη παραμικρή ιδέα για το τι είναι σωστό….
Οι άκρες του βιβλίου (η αρχή και το τέλος) έχουν τη μεγαλύτερη αξία και ορίζουν το ύφος της ιστορίας. Στις πρώτες σελίδες υπάρχει έντονο το κωμικό στοιχείο όπου βλέπουμε τον Deadpool να καθαρίζει το δωμάτιο του Wolverine στην έπαυλη των Avengers και να βάζει φωτιά στα υπάρχοντα του. Επιτέλους, βρίσκεται κάποιος να επισημάνει το προφανές: ότι αυτή διαδικασία πρέπει να ακολουθείται κάθε φορά που ο βρωμύλος ο Wolverine αναχωρεί από κάποιο δωμάτιο ξενοδοχείου.  Στις τελευταίες σελίδες όμως, η αγωνία έχει χτυπήσει κόκκινο, και ο Deadpool βρίσκεται αντιμέτωπος με πολλά αντικρουόμενα συναισθήματα, που δεν ξέρει πώς να τα χειριστεί…. Οι πράξεις του θα βοηθήσουν τον φίλο του τον Wolverine ή θα μετατραπεί κι αυτός σε Δρ. Μένγκελε;
Δεν υπάρχουν πολλοί συγγραφείς εκεί έξω που μπορούν να συνδυάσουν το γέλιο με το δράμα τόσο αποτελεσματικά όσο ο Gerry Duggan  Είχε μεγάλο λάθος ο Rob Liefeld όταν είχε χαρακτηρίσει τριτοτέταρτους τον Duggan και τον Posehn πριν αναλάβουν το γράψιμο του Deadpool. Το ότι δημιούργησε τον Deadpool, δεν του δίνει κανένα δικαίωμα να κατασκηνώνει στο twitter και να εκτοξεύει τη χολή του σε κάθε κατεύθυνση. Αυτή είναι συμπεριφορά γριάς κακιασμένης κουτσομπόλας και όχι καλλιτέχνη.
Τα σχέδια του Scott Kolins, με τα χρώματα της Veronica Gandini δίνουν έναν ευχάριστο τόνο στην ιστορία. Πρέπει να τονίσω το γεγονός ότι έχουνε αποτυπώσει με μεγάλη επιτυχία όλο το φάσμα συναισθημάτων που βιώνει ο Deadpool κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Είναι απ τις λίγες φορές που καταλαβαίνω από την έκφραση του προσώπου του, πότε είναι χαρούμενος, θυμωμένος, ή λυπημένος.
Ιστορίες σαν κι αυτή με κάνουν να λυπάμαι που θα χάσουμε για κάποιο διάστημα τον συμπαθέστατο Wade Wilson, a.k.a The Merc with a Mouth, a.k.a. Deadpool. Βέβαια, με την ανακοίνωση του Secret Wars και την επανεκκίνηση του Marvel Universe τίποτα δεν θα είναι ίδιο, κι αυτό με παρηγορεί με έναν περίεργο τρόπο.
Το Death of Wolverine: Deadpool and Captain America #1 αποτελεί μια ωραία επιλογή για διάβασμα, θα σας προσφέρει άφθονο γέλιο και τροφή για σκέψη! Αν και είναι one-shot, καλό θα ήταν να έχετε διαβάσει μερικά απ’ τα τελευταία τεύχη του Deadpool, αλλά και το Death of Wolverine, για να πιάσετε κάποιες λεπτομέρειες.
Έχοντας όλα τα παραπάνω κατά νου, ο βαθμός που του δίνω είναι…

8/10



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου