Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Panel Patrol #12 A.D.: AFTER DEATH Από Scott Snyder και Jeff Lemire



Τι θα γινόταν αν βρίσκαμε τη θεραπεία ενάντια στο θάνατο;;; Την απάντηση μας δίνουν δύο μεγάλοι δημιουργοί αυτή τη στιγμή στη βιομηχανία των κόμικ, ο Scott Snyder (Batman, American Vampire, Wytches) και ο Jeff Lemire (Moonknight, Descender) στην πρώτη τους κοινή συνεργασία σε κόμικ...




Μία δουλειά που είχε ανακοινωθεί από το φθινόπωρο του 2015 αρχικά σαν graphic novel, τελικά κυκλοφόρησε τέλη του 2016  Νοέμβριο και Δεκέμβριο το πρώτο και δεύτερο τεύχος), και ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 2017 (με το τρίτο τεύχος να κυκλοφορεί με καθυστέρηση τον Μάιο) σε τρία oversized τεύχη από την (Vertigo των 2010's) Image, στην οποία ο Snyder δείχνει ότι στα creator owned comics μπορεί να ξεδιπλώσει ακόμα περισσότερο το τεράστιο ταλέντο του χωρίς τους περιορισμούς που επικρατούν στα mainstream, δουλεύοντας με χαρακτήρες που δεν είναι δικοί του...

Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε σε αυτό το σημείο ότι το After Death δεν είναι μόνο κόμικ. Τουλάχιστον όπως τα ξέρουμε μέχρι στιγμής... Υπάρχουν εικονογραφημένα panels με συννεφάκια και όλα τα σχετικά (σε εικονογράφηση του Jeff Lemire που εδώ τον ξαναβλέπουμε σαν σχεδιαστή), αλλά υπάρχουν και πολλές σελίδες πρόζας με κείμενο που συνοδεύει (συνήθως) ένα σχέδιο του Lemire, στα οποία ο Snyder καταθέτει μέσα από τα λόγια του κεντρικού χαρακτήρα της υπόθεσης, δικές του ιδέες και εμπειρίες για τη ζωή και το θάνατο, και την ματαιότητα του κόσμου στον οποίο ζούμε...





Aκολουθούμε τη ζωή του κεντρικού χαρακτήρα της ιστορίας του, Jonah Cooke, από την εποχή που ήταν παιδί αρχές των 80's, την ιδιαίτερη σχέση του με τους γονείς του (ακτιβιστής πατέρας, μητέρα με εύθραυστη υγεία), την επίσκεψη του με τη μητέρα του κυρίως σε παραθαλάσσιες βίλες (που απουσιάζουν οι ένοικοι τους) με το να φαντάζονται ότι ζουν μέσα σε αυτές, μέχρι τη στιγμή που η μητέρα του αρρωσταίνει και χάνει τη ζωή της μαζί με το δεύτερο μωρό που περίμενε... Αυτό θα σημαδέψει το ψυχισμό του Jonah και την άποψη του για τη ζωή και το θάνατο (βάζοντας και τις βάσεις για τη μετέπειτα απόφαση του). Μεγαλώνοντας θα εκδηλώσει τάσεις κλεπτομανίας ακόμα και στα πιο παράξενα πράγματα που θα μπορούσε κάποιος να αφαιρέσει (ολόκληρος πίνακας από βίλλα που επισκέπτονταν με τη μητέρα του) μέχρι τη προσέγγιση του από έναν μεγιστάνα της μουσικής βιομηχανίας που θα του αναθέσει ίσως την πιο περίεργη "δουλειά" που έχει κάνει ως τότε...

Στην εποχή 825 ΑD (After Death) o Jonah είναι ήδη 800 χρόνων, η ανθρωπότητα έχει καταφέρει να νικήσει το θάνατο, αλλά αλήθεια με ποιό τίμημα;;; Να ζούνε σε ένα κόσμο που ο χρόνος μετριέται σε κύκλους (50 χρόνια η διάρκεια ενός κύκλου) αλλά όπως φαίνεται και η ίδια η ζωή κύκλους κάνει, τα πάντα επαναλαμβάνονται, οι άνθρωποι ζούνε σε κοινότητες πάνω από την επιφάνεια της γής που θεωρούνται "κατοικήσιμες" ενώ πιστεύουν ότι οι περιοχές στην επιφάνεια της γης που καλύπτονται από σύννεφα, δεν είναι κατάλληλες και ούτε υπάρχει ζωή εκεί. Ο Jonah όμως καταλαβαίνει ότι όσα χρόνια και αν ζήσει στο σήμερα ή στο μέλλον, δεν υπάρχει περίπτωση να διαγράψει το παρελθόν του...

Οι εναλλαγές ανάμεσα στο παρελθόν του πρωταγωνιστή και στο μέλλον που ζει γίνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αποπροσανατολίζουν τον αναγνώστη από τη ροή της ιστορίας αλλά να κρατάνε το ενδιαφέρον του αμείωτο αν και σε κάποια σημεία νιώθεις ότι η αφήγηση κάπου σε πλακώνει και ορισμένες φορές κάποιες λεπτομέρειες θα μπορούσαν και να λείπουν χωρίς να χάνεται τίποτα από την εξέλιξη της υπόθεσης. Άλλες στιγμές πάλι ένιωσα ότι ακόμα και ο ίδιος ο συγγραφέας ξέχασε στην πορεία κάποιες άλλες λεπτομέρειες που έδειχναν ότι έπαιζαν το δικό τους ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Το τελικό αποτέλεσμα νομίζω όμως ότι ικανοποιεί τον αναγνώστη. Κατά κάποιο τρόπο νομίζεις ότι διαβάζεις λογοτεχνικό κείμενο, ημερολόγιο και ιστορία κόμικ όλα σε ένα αρμονικό πάντρεμα μεταξύ τους...





Μου άρεσαν πολύ τα νεροχρώματα που χρησιμοποιεί ο Jeff Lemire τονίζουν έντονα τα μάλλον "μέτρια" σχέδια (σήμα όμως κατατεθέν του) αλλά έρχονται σε πλήρη αρμονία με τα κείμενα του Snyder (ειδικά στις αφηγήσεις), σαν να μιλάνε κατευθείαν μέσα στη ψυχή του και αυτό νομίζω ότι είναι και ένα από τα μεγάλα ατού αυτής της συνεργασίας, ότι τελικά ο ένας δημιουργός συμπληρώνει τον άλλον... Σε κάνουν μέσα από την ιστορία τους να ενδιαφερθείς για τον χαρακτήρα τους, να συμπάσχεις μαζί του, να προσπαθείς και εσύ να ανακαλύψεις τι κρύβεται πίσω από αυτό που νόμιζες μέχρι τότε ότι ήταν η αλήθεια. Επίσης στα υπέρ και το lettering του Steven Wands, ειδικά στην πρόζα με την αφήγηση του πρωταγωνιστή που μοιάζουν σαν να προέρχονται από γραφομηχανή (ή τέλοσπαντων από πληκτρολόγιο) σαν να κρατάει κάποιο ημερολόγιο καταγραφής της ζωής του και των γεγονότων που ακολούθησαν μετά τη θεραπεία...

Σίγουρα μία δουλειά που πηγαίνει τα κόμικς σε ένα άλλο επίπεδο, μία από τις ίσως πιο προσωπικές ιστορίες που έχει υπογράψει ο Snyder σε συνδυασμό με την αξιέπαινη σχεδιαστική και ζωγραφική προσπάθεια από τον Lemire, αποτελεί ένα ακόμα λόγο για να προσθέσετε αυτό το κόμικ στην pull list σας (είτε τα 3 τεύχη, είτε το hardcover που μόλις κυκλοφόρησε) ενώ φήμες κάνουν λόγο ότι ήδη η Sony αγόρασε τα δικαιώματα της σειράς για τη μεταφορά της στη μεγάλη οθόνη... Για όσους αναζητάνε κάτι το διαφορετικό και ποιοτικό!!!

Σπύρος Ανδριανός





Ο Σπύρος Ανδριανός γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα όπου ζει μέχρι και σήμερα. Αγαπά πολύ τα comics, είναι μανιώδης συλλέκτης τους, ενώ πολύ συχνά δημιουργεί κιόλας. Όταν δεν ασχολείται με τα comics διαβάζει κάποιο βιβλίο του αγαπημένου του συγγραφέα, Yukio Mishima, ή βλέπει ταινίες του Woody Allen τρώγοντας πίτσα.




Όλα τα τελευταία νέα στον χώρο των comics, σε Ελλάδα και εξωτερικό, κατευθείαν στην οθόνη σου με ένα κλικ! Εγγράψου τώρα στο Newsletter μας, για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου